วัดบัวขวัญ เป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เลขที่ ๑ หมู่ ๙ ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินที่ตั้งวัด เนื้อที่ ๙ ไร่ ๒ งาน ๖๑ ตารางวา

ประวัติความเป็นมา

วัดบัวขวัญ สร้างวัดเมื่อ พ.ศ. ๒๔๓๕ จากคำบอกเล่าว่า สมัยรัชการที่ ๕ เป็นเพียงสำนักสงฆ์กลางท้องนา เมื่อมีพระสงฆ์จำพรรษาก็เริ่มพัฒนาเป็นวัด พระครูปรีชาเฉลิม หรือหลวงปู่แฉ่ง    วัดเฉลิมพระเกียรติ เป็นผู้ริเริ่ม สร้างโดยมีผู้มีจิตศรัทธาหลายคนร่วมบริจาคที่ดิน ต่อมาหลวงพ่อฉ่ำมาเป็นเจ้าอาวาสและได้มรณภาพ วัดก็ว่างเว้นจากพระสงฆ์ ชาวบ้านจึงได้นิมนต์พระอธิการพยุง จิตฺตมโล จากวัดกำแพง มาเป็นเจ้าอาวาส และได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์ ต่อมา นายบัว ฉุนเฉียว ได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดเพิ่ม เรียกชื่อนามวัดว่า "วัดบัวขวัญ" เพื่อให้เป็นเกียรติแก่ผู้บริจาคที่ดิน เจ้าอาวาสองค์ต่อ ๆ มา ได้พัฒนาวัดให้เจริญรุ่งเรืองมาตามลำดับ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ ๒๔ มกราคม ๒๕๐๖ และได้รับยกฐานะเป็นพระอารามหลวงเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๕๑

ที่มา : ประวัติพระอารามหลวง เล่ม ๑

วัดเขมาภิรตาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร ตั้งอยู่เลขที่ ๒๔ ตําบลสวนใหญ่ อําเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อเขื่อนหน้าวัด หลังโรงเรียนกลาโหมอุทิศ โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม ถนนพิบูลสงคราม และโรงเรียนสตรีนนทบุรี

ทิศใต้ ติดต่อวัดพลับพลา และแม่น้ำเจ้าพระยา

ทิศตะวันออก ติดต่อถนนพิบูลสงคราม โรงเรียนสตรีนนทบุรี และแม่น้ำเจ้าพระยา

ทิศตะวันตก ติดต่อแม่น้ำเจ้าพระยา

ความเป็นมา

วัดเขมาภิรตารามนี้มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมชื่อ เขมา” ในสมัยรัชกาลที่ ๒ สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี พระอัครมเหสีและเป็นพระราชมารดาของรัชกาลที่ ๔ ได้ทรงปฏิสังขรณ์หล่อพระประธาน พระพุทธรูปทุกองค์จนสําเร็จ เมื่อรัชกาลที่ ๒ เสด็จขึ้นเสวยราชย์แล้ว จึงได้ทรงปฏิสังขรณ์วัดเขมาเป็นการใหญ่ โปรดให้เพิ่มนามวัดเป็น “วัดเขมาภิรตาราม ทรงสร้างพระมหาเจดีย์ ปฏิสังขรณ์ซ่อมแซมเพิ่มเติมส่วนต่าง ๆ ภายในบริเวณวัดจนบริบูรณ์ มาถึงรัชกาลที่ ๕ ได้ทรงปฏิสังขรณ์อีก โปรดเกล้าฯ ให้รื้อพระที่นั่งมูลมนเทียร ในพระบรมมหาราชวังไปสร้างโรงเรียนของวัดนี้และยังใช้เป็นโรงเรียนอยู่จนทุกวันนี้

ถาวรวัตถุของวัด เป็นที่สักการะบูชาหลายอย่างด้วยกัน อาทิเช่น

พระอุโบสถ สร้างในรัชกาลที่ ๔ เพราะมีลวดลายเขียนและฝีมือช่างมีปะปนผสมกันอยู่ ๓ แบบ คือ รูปเทวดาต่าง ๆ เป็นแบบไทย รูปกระถางต้นไม้เป็นแบบจีน และช่อดอกไม้ที่ ประตูเป็นลวดลายเลียนแบบฝรั่ง ก่ออิฐถือปูน ภายในมีพระประธานปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง ๒.๕๐ เมตร สูง ๔.๐๐ เมตร และยังมีพระพุทธรูปหล่ออัญเชิญมาจากวังจันทรเกษมกรุงเก่า ประดิษฐานไว้ในพระอุโบสถอีกด้วย

พระมหาเจดีย์ใหญ่ สร้างในรัชกาลที่ ๔ อยู่ด้านหลังพระอุโบสถ เลียนแบบพระเจดีย์ที่วัดศรีอโยธยา (วัดเดิม) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ศาลาการเปรียญ สร้างในรัชกาลที่ ๔ อยู่ทางด้านขวาของพระอุโบสถ

พระวิหาร เดิมเป็นพระอุโบสถเก่า ครั้นรัชกาลที่ ๔ ได้ก่อสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ขึ้น จึงปฏิสังขรณ์พระอุโบสถเก่าเป็นพระวิหารอยู่ทางด้านหลังของพระอุโบสถใหม่สืบจนถึงปัจจุบัน

นอกจากนี้ก็มี ตําหนักแดง พระที่นั่งมูลมนเทียร กุฏิ พระเจดีย์ เป็นต้น

ที่มา : ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม ๒

อาณาเขต ทิศเหนือติดต่อกับที่ดินของเอกชน ทิศใต้ติดต่อกับโรงเรียนชลประทานวิทยา ทิศตะวันออกติดต่อกับที่ดินของเอกชน ทิศตะวันตกติดต่อกับถนนติวานนท์

ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้

อุโบสถ กว้าง ๑๓ เมตร ยาว ๔๐ เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๓ กุฎีสงฆ์ จํานวน ๑๓๙ หลัง มีทั้งที่เป็นอาคารไม้ อาคารคอนกรีตชั้นเดียวและสองชั้น ศาลาการเปรียญ ศาลาบําเพ็ญกุศล ศาลารับแขก ฌาปนสถาน หอระฆัง โรงเรียนพุทธธรรม ศาลาอบรมกรรมฐาน

สําหรับปูชนียวัตถุ มีพระประธานในอุโบสถองค์ใหญ่ ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง ๒ เมตร ออกแบบและสร้างโดยศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี พระพุทธรูปปางลีลา พร้อมกับพระอัครสาวก อยู่ที่โรงเรียนพุทธธรรมชั้น ๒

วัดชลประทานรังสฤษดิ์ สร้างขึ้นโดยการรวมเอาวัดโบสถ์และวัดเชิงท่าเข้าด้วยกัน และย้ายมาสร้างขึ้นใหม่ได้นามว่า “วัดชลประทานรังสฤษดิ์” โดยมีกรมชลประทานเป็นผู้ดําเนินการทั้งหมด เหตุผลที่ย้ายเนื่องจากกรมชลประทานมีที่ดินด้านตะวันตกติดต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา วัดโบสถ์และวัดเชิงท่าขวางอยู่ ทําให้ขยายสถานที่สร้างท่าเรือไม่สะดวก จึงได้แลกเปลี่ยนและย้ายวัดทั้งสองวัดมาสร้างขึ้นใหม่ทางทิศตะวันออกถนนติวานนท์ ที่ตั้งอยู่ในปัจจุบัน การย้ายวัดเริ่มดําเนินการมาตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๙๘ - ๒๕๐๒ เสร็จเรียบร้อยแล้วได้ทําพิธีเปิดวัดมอบถวาย สังฆิกเสนาสนะ ในวันที่ ๒๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๓ ในพิธีมีสมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทย) วัดสระเกศ ขณะดํารงสมณศักดิ์ที่สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ ฝ่ายฆราวาส มีจอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรี เป็นประธาน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อ่านพระราชกฤษฎีกาเกี่ยวกับการย้ายวัด ประกาศแก่พระสงฆ์และประชาชนทั้งปวงทราบโดยทั่วกัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ ๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๐๔ ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ ๒๐ พฤษภาคม ๒๕๐๔ อนึ่ง วัดโบสถ์และวัดเชิงท่าก่อนที่จะมาเป็นวัดชลประทานรังสฤษดิ์นั้น จะสร้างขึ้นเมื่อใดและใครเป็นผู้สร้างไม่ทราบแน่ชัด แต่สันนิษฐานว่าได้สร้างขึ้นมานานกว่า ๑๐๐ ปีขึ้นไป กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศรวมวัดทั้งสองเป็นวัดเดียวกันและให้ย้ายมาสร้างวัดใหม่ มีนามว่า “วัดชลประทานรังสฤษดิ์” เมื่อวันที่ ๑๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๓

ที่มา : ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม ๒

วัดปรมัยยิกาวาส เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่เลขที่ ๕๑ ตำบลเกาะเกร็ด อําเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี

อาณาเขตที่ตั้งวัด ทิศเหนือติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ทิศใต้ติดกับตําบลบางเกาะเกร็ด หมู่ที่ ๑ ทิศตะวันออกติดกับ ลําน้ำลัดเกร็ด ทิศตะวันตกติดกับตําบลบ้านเกาะเกร็ด หมู่ที่ ๗ บริเวณที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ ไม่ลุ่มไม่ดอนนัก ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาและลําน้ำลัดเกร็ด มองเด่นเห็นแต่ไกล

ความเป็นมา

วัดปรมัยยิกาวาส เป็นวัดโบราณไม่ปรากฏว่าผู้ใดสร้าง เรียกกันว่า “วัดปากอ่าว” เมื่อ พ.ศ. ๒๔๑๗ ในสมัยพระคุณวงศ์ (สน) เป็นเจ้าอาวาสนั้น พระเจ้าบรมมหัยยิกาเธอ กรมสมเด็จพระสุดารัตนราชประยูร ได้ทรงปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ ครั้ง พ.ศ. ๒๕๑๘ การก่อสร้างเสนาสนะต่าง ๆ เสร็จเรียบร้อยแล้ว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้า ฯ ได้เสด็จพร้อมด้วยพระเจ้าบรมมหัยยิกาเธอ ทรงถวายไตรบริขารและเครื่อง ฯ เสนาสนะแด่พระสงฆ์ และพระราชอุทิศถวายหมู่กุฏิเป็นสังฆิกาวาส แล้วโปรดให้เปลี่ยนนามวัดใหม่ว่า “วัดปรมัยยิกาวาส” ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๔๒๗ กําหนดเขตกว้าง ๑๕ วา ยาว ๒๒ วา

วัดปรมัยยิกาวาสหรือวัดปากอ่าวเดิม กล่าวกันว่า ชาวรามัญที่ได้อพยพมาสมัยพระเจ้าตากสินมหาราช ระหว่าง พ.ศ. ๒๓๑๐ - ๒๓๒๕ ตั้งบ้านเรือนที่เกาะเกร็ดได้สร้างสุเมธาจารย์ (เก้า) เป็นเจ้าอาวาส ซึ่งได้สร้างพระพุทธไสยาสน์ และพระรอบวิหารคด ๔๖ องค์ จนถึงปี พ.ศ. ๒๕๑๗ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้า ฯ ได้เสด็จพระราชดําเนินทรงทอดผ้าพระกฐิน ณ พระอารามรามัญ แขวงเมืองนนทบุรี ได้ทรงทอดผ้าพระกฐิน ณ วัดปากอ่าว เป็นวัดที่ มีพระสงฆ์ ๙ รูป พระคุณวงศ์ (สน) พระราชาคณะฝ่ายรามัญเป็นประธาน พระองค์ได้ทรงเห็นอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ปรักหักพังทรุดโทรมลงมาก ทรงมีพระราชดําริจะสถาปนาขึ้นใหม่ให้สวยงาม และได้ทรงอนุสรณ์ถึงพระเจ้าบรมมหัยยิกาเธอ กรมสมเด็จพระสุดารัตนราชประยูร ซึ่งได้อภิบาลพระองค์มาแต่ยังทรงพระเยาว์ ได้รับสั่งอยู่เนือง ๆ ว่า “ถ้าทรงพระเจริญแล้ว ขอให้ช่วยให้ได้สร้างอารามสักอารามหนึ่ง เมื่อพระองค์ได้ทอดพระเนตรเห็นภูมิฐานวัดปากอ่าวนี้เป็นที่งดงาม จึงทรงกําหนดพระราชหฤทัยจะปฏิสังขรณ์ ได้ทรงปฏิญาณต่อพระคุณวงศ์  ผู้เป็นเจ้าอาวาสให้ทราบพระราชประสงค์ ในวันนั้น

ครั้นเสด็จขึ้นไปประทับ ณ พระราชวังบางปะอิน ได้ทรงนําพระราชดํารินั้นกราบทูลพระเจ้าบรมมหัยยิกาเธอ   กรมสมเด็จพระสุดารัตนราชประยูร ท่านก็ทรงปีติปราโมทด้วยที่จะได้บําเพ็ญกุศล ซึ่งได้ทรงตั้งพระหฤทัยไว้แต่เดิม จึงทรงรับจะปฏิสังขรณ์วัดปากอ่าว ประวัติของวัดนี้ ได้จารึกลงในศิลาไว้ที่หน้าพระอุโบสถ

ปูชนียวัตถุ ถาวรวัตถุและอาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีดังนี้

พระบรมสารีริกธาตุเจดีย์ พระเจดีย์รามัญ ฐานกว้าง ๕ วา ๓ ศอก สูง ๖ วา ๒ ศอก พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้า ฯ โปรดให้สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๒๑ ได้เสด็จพระราชดําเนินทรง บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ เมื่อ พ.ศ. ๒๔๒๗

พระเจดีย์ย่างกุ้ง ตั้งอยู่ที่แง่ลัดเกร็ด เป็นเจดีย์เก่าแก่ ฐานกว้าง ฐานกว้าง ๔ วา ๑ ศอก สูง ๔ วา

พระพุทธไสยาสน์ ขนาด ๕.๕๐ เมตร พระสุเมธาจารย์ (เถ้า) พระสุเมธาจารย์ (เถ้า) สร้างประมาณ พ.ศ. ๒๓๒๕

พระพุทธรูปหินอ่อนขาว ๒ องค์ องค์ใหญ่หน้าตักกว้าง ๑ ศอก ๑๘ นิ้ว องค์เล็กหน้าตัก ๑ ศอก ๖ นิ้ว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้า ฯ พระราชทานองค์ใหญ่ประดิษฐานหน้าพระวิหารด้านเหนือ องค์เล็กประดิษฐานในซุ้มมุขพระบรมสารีริกธาตุเจดีย์

พระนนทมุนินท์ พระศาสนโสภณ (อ่อน) เจ้าคณะมณฑลกรุงเทพสร้างไว้สําหรับเมืองนนทบุรี พระยาราชสงครามนํามาประดิษฐานไว้ด้านใต้ของพระวิหาร

พระพุทธรูปที่ระเบียงวิหารคด ๔๖ องค์

พระอุโบสถ มุขลด ๑ ชั้น มีระเบียงและกําแพงแก้วเขตสีมามีรั้วเหล็กกั้นโดยรอบ สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. ๒๔๒๑

พระวิหาร มุขหน้าหลังลด ๑ ชั้น มีวิหารคดโดยรอบ

ศาลาการเปรียญ ทรงแบบรามัญ

กุฎีสงฆ์ จํานวน ๖ หลัง เป็นตึกก่ออิฐถือปูน

ที่มา : ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม ๒

SBOTOP | เดิมพันฟุตบอลออนไลน์ เร็ว แรง ไม่มีสะดุด

วัดเฉลิมพระเกียรติ เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่เลขที่ ๘๖ หมู่ ๓ ตําบลบางสีเมือง อําเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

อาณาเขต ทิศเหนือติดต่อเขตคูวัดและที่ธรณีสงฆ์ ทิศใต้ติดต่อเขตคูวัดและที่ธรณีสงฆ์ ทิศตะวันออกติดต่อแม่น้ำเจ้าพระยา ทิศตะวันตกติดต่อเขตคูวัดและที่ธรณีสงฆ์

ความเป็นมา

วัดเฉลิมพระเกียรติเดิมเป็นบริเวณป้อมเก่าริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาใต้ตลาดขวัญ เมืองนนทบุรี ครั้นรัชกาลที่ ๓ โปรดให้พระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) เป็นแม่กองสร้างวัดขึ้นในบริเวณนั้น เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระอัยกา พระอัยกี และสมเด็จพระราชชนนีแห่งพระองค์ และทรงพระราชทานนามพระอารามแห่งนี้ว่า วัดเฉลิมพระเกียรติ การสร้างวัดเฉลิมพระเกียรติในสมัยรัชกาลที่ ๓ ยังไม่แล้วเสร็จบริบูรณ์ รัชกาลที่ ๔ จึงทรงสร้างต่อมาเป็นการทรงสนองพระเดชพระคุณในรัชกาลที่ ๓ โปรดให้พระยาทิพากรวงศ์ (ขํา บุนนาค) เป็นแม่กองการบูรณะจนสําเร็จทั้งพระอารามและได้มีการรณะปฏิสังขรณ์กันมาเรื่อย ๆ จนถึงปัจจุบัน ส่วนปูชนียวัตถุ ถาวรวัตถุ ของวัดนี้ พอจะกล่าวโดยสังเขปได้ดังนี้

พระอุโบสถ สร้างเสร็จประมาณ พ.ศ. ๒๓๙๔ เป็นศิลปะแบบไทยปนจีน ก่ออิฐถือปูน โดยสร้างในสมัยรัชกาลที่ ๓ ภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หล่อด้วยทองแดง ทั้งองค์ (แร่ทองแดงนี้นํามาจากอําเภอจันทึก จังหวัดนครราชสีมา) หล่อเสร็จเมื่อ พ.ศ. ๒๓๘๙ ในรัชกาลที่ ๔ ทรงถวายพระนามว่า “พระพุทธมหาโลกาภินันทปฏิมา” หน้าตักกว้าง ๕ ศอก สูง ๘ ศอก ๑ คืบ ๔ นิ้ว

พระวิหารหลวง สร้างเสร็จประมาณ พ.ศ. ๒๓๙๔ ศิลปะแบบไทยปนจีน ก่ออิฐถือปูน โดยสร้างในสมัยรัชกาลที่ ๓ เช่นเดียวกับพระอุโบสถ ภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง ๓๐ นิ้ว สูง ๓๓ นิ้ว รัชกาลที่ ๔ โปรดให้อัญเชิญพระพุทธรูปที่ทําด้วยศิลาองค์นี้มาประดิษฐานไว้เมื่อ พ.ศ. ๒๔๐๑ พร้อมด้วยพระอัครสาวกซ้ายขวาเป็นศิลาสีมันปูนั่งพับเพียบ ๒ รูป บัดนี้เหลืออยู่องค์เดียวเท่านั้น และด้านหลังพระวิหารมีโพธิ์พันธุ์ พุทธคยา คือ พระศรีมหาโพธิ์ โดยในรัชกาลที่ ๔ พระปรีชาเฉลิม (เกษ) เจ้าอาวาสองค์แรก ได้รับพระราชทานมาปลูกไว้

ศาลาการเปรียญ สร้างเสร็จประมาณ พ.ศ. ๒๓๙๔ ศิลปะแบบไทยปนจีน ก่ออิฐถือปูน ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปหล่อด้วยทองแดง หน้าตักกว้าง ๓ ศอกเศษ สูง ๔ ศอกพร้อมด้วยพระอัครสาวก ๒ องค์ หล่อด้วยดีบุก นั่งพับเพียบ ประมาณปี พ.ศ. ๒๕๐๑

พระเจดีย์ใหญ่ สร้างเสร็จประมาณ พ.ศ. ๒๓๙๔ เป็นศิลปะแบบลังกา ก่ออิฐถือปูนรูปทรงกลม มีฐาน ๔ เหลี่ยม ๒ ชั้น พระเจดีย์องค์นี้อยู่ทางด้านหลังในเขตแนวกําแพงแก้วเดียวกันกับพระอุโบสถ นอกจากนี้ก็มีกําแพงแก้ว กุฏิ ศาลาแดงเหนือ ใต้ เป็นต้น

ที่มา : ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม ๒